Na een gebroken nacht op de stoelen bij het bakkertje kunnen we eindelijk naar de gate. Hier komen we erachter dat we hier heel comfortabel hadden kunnen slapen op ligstoelen en zelfs dekentjes hadden kunnen hebben. Helaas...
Als we kunnen gaan boarden begrijp ik wel waarom het vliegveld wordt opgeknapt, de gate is veel te klein om het grote aantal passagiers te verwerken en we staan enorm lang in de rij.
Ik kan mijn draai niet vinden, ik kijk wat films, maar kan niet slapen. Het duurt me allemaal maar lang. Als het donker is vliegen we boven Jakarta. Ik zie honderden verlichtte bootjes in het water. Het is prachtig.
Jakarta
Om kwart voor elf landen we op het vliegveld van Jakarta. Als we uit het vliegtuig komen en de gate in lopen, ruik ik de kruidige geur van kretek sigaretten. Snel halen we het visum, wat heel snel gaat omdat we de formulieren al in het vliegtuig hebben ingevuld.
Na ongeveer twintig minuten hebben we onze rugtassen kunnen bemachtigen, toch ben ik altijd bang dat mijn bagage zoek raakt en het is altijd een opluchting als ik ze op de bagageband aan zie komen rollen.
Als we buiten komen is het warm en vochtig, maar heel goed uit te houden na Abu Dhabi. We worden direct overspoelt door schreeuwende taxichauffeurs die ons in hun wagen willen lokken. Dat is wel heftig na zo een lange reis. Ik heb dit nooit eerder meegemaakt. We lopen ze voorbij en gaan op zoek naar een pinautomaat. Die hebben we snel gevonden en we komen even op adem met dikke pakken Roepia's in onze portemonnee, voor we daadwerkelijk een taxi nemen.
![](https://image.jimcdn.com/app/cms/image/transf/dimension=519x10000:format=jpg/path/sfa998a1fb6eb48e1/image/i10691f7d09e58755/version/1580554954/image.jpg)
![](https://image.jimcdn.com/app/cms/image/transf/dimension=519x10000:format=jpg/path/sfa998a1fb6eb48e1/image/i871b5248b4b6776c/version/1580555032/image.jpg)
Take's Mansion
Het is jammer dat het al donker is, zo kun je niet echt een indruk krijgen van de stad, maar alsnog keek ik mijn ogen uit. Palmbomen versierd met lichtjes, auto's met laadbakken vol mensen op de snelweg en hoge wolkenkrabbers. Vanaf een afstand herken ik ons hotel al, Take's Mansion...
Voor de deur worden we geholpen door een jongen die onze bagage naar binnen hijst. We rekenen af met de taxichauffeur en volgen hem naar de receptie, waar we snel kunnen inchecken. We worstelen wel met de miljoenen Roepia's, maar toch hebben we al snel de keycards en kunnen onze kamer gaan bewonderen, maar nemen ook een kijkje op het dakterras waar een zwembad is, heerlijk!
Na een uitgebreide douche, gaan we op bed liggen en kijken wat televisie, maar ik val al snel in slaap. Dat ik niet erg, zo kom ik hopelijk snel van de jetlag af.
Reactie schrijven